که او را بدی بر در شاه کام

بزرگان ز مهبود بردند رشک

همی ریختندی برخ بر سرشک

یکی نامور بود زروان به نام

کهن بود و هم حاجب شاه بود

فروزنده رسم درگاه بود

ز مهبود وفرخ دو فرزند اوی