اگر لوح است ازتو می چه خواند

همی بوسند خاک درگه تو

اگر عرشست گردانست دائم

همی اندر تو حیرانست دائم

که هم در این قلم چیزی نداند

اگر کرسی است کرسی رفته از پای

عجائب او فروماندست بر جای