اگر کرسی است کرسی رفته از پای

همی اندر تو حیرانست دائم

اگر لوح است ازتو می چه خواند

که هم در این قلم چیزی نداند

عجائب او فروماندست بر جای

اگر هم نیز دیدار بهشتست

بجز تو دید خود اینجا بهشتست