دل و مغز ما را مدارا کند

که مهبود بردست ماکشته شد

چنان دوده را روز برگشته شد

مگر کردگار آشکارا کند

که آلوده بینم همی زو سخن

پر از دردم از روزگار کهن

همی رفت با دل پر از درد وغم