عیان خاک دیده راز آخر

جهان جاودان راکرده آباد

یقین چون آب در عین وصالش

شده آیینه جان در جمالش

از آن انجام این آغاز آخر

چو گوئی پایداری کرده اینجا

چو دریا هر زمان در شور و غوغا