حقیقت از بلای او مپرهیز

تن اندر عشق ده تا راز اول

بیابی ونمانی تو معطل

اگر مرد رهی از عشق مگریز

بلای عشق کش تا ذات بینی

چنین کن تو اگر صاحب یقینی

بلای عشق کش ای زنده دل تو