بلای عشق کش تا ذات بینی

بیابی ونمانی تو معطل

اگر مرد رهی از عشق مگریز

حقیقت از بلای او مپرهیز

چنین کن تو اگر صاحب یقینی

بلای عشق کش ای زنده دل تو

ممان چندینی اندر آب و گل تو