بکش عطار را تا چند گویم

مرا بنموده راز نهانی

چو تسلیم قضای تو شدستم

در آخر هم تو گیر ای دوست دستم

توئی پیوند و من در گفتگویم

حقیقت از تو دارم زندگانی

مرا بخشیده تو رایگانی