توئی پیوند و من در گفتگویم

چو تسلیم قضای تو شدستم

در آخر هم تو گیر ای دوست دستم

بکش عطار را تا چند گویم

حقیقت از تو دارم زندگانی

مرا بخشیده تو رایگانی

منم منصور تو در سر اسرار