از آن دم گفت جان بادل یقین باز

اباتست این همه راز نهانی

حقیقت قصه دل گوش کن تو

از این معنی دلت بیهوش کن تو

حقیقت سر خود را در یقین باز

که من چون سوی آدم آمدم باز

حقیقت دیدم او را صاحب راز