حقیقت دیدم او را صاحب راز

از آن دم گفت جان بادل یقین باز

حقیقت سر خود را در یقین باز

که من چون سوی آدم آمدم باز

تو بودی در درون من از برونت

نظر کردم شدم سوی درونت

چودیدم دل یکی نوری ترا من