بسی کردم طلب از هر کسی باز

حقیقت هم طبیعت گرچه خویشان

بود اینجا که با ایشان مقیمم

وزایشان این زمان در خوف و بیمم

شنفتم من ز هر کس خود بسی راز

همه تقلید بود و هیچ تحقیق

ندید از هیچکس الا که توفیق