ندید از هیچکس الا که توفیق

بسی کردم طلب از هر کسی باز

شنفتم من ز هر کس خود بسی راز

همه تقلید بود و هیچ تحقیق

در آخر گر مرا اینجا نمائی

غم از من بیشکی اینجا ربائی

نظر چون میکنم در خویش اینجا