دوکارست پیش اندرون ناگزیر

یکی رای شایسته افگند بن

چنین گفت با کاردان راه جوی

که این را چه بیند خردمند روی

که خامش نشاید بدن خیره خیر

که آن را به پایان جز از رنج نیست

به از بر پراگندن گنج نیست