که خامش نشاید بدن خیره خیر

چنین گفت با کاردان راه جوی

که این را چه بیند خردمند روی

دوکارست پیش اندرون ناگزیر

که آن را به پایان جز از رنج نیست

به از بر پراگندن گنج نیست

ز دینار پوشش نیاید نه خورد