حقیقت باش اندر عین قربت

دو روزی کاندر این دنیای دونی

حقیقت ذرهها را رهنمونی

نه اندیشد که رحمت کن نه لعنت

تو اندیشه ز خود کن تا که چونی

که تو از هر دو عالم مر فزونی

ببین آنکس که اینجا سجده دوست