دوئی منگر که ما را هست دیدار

ز پنهانی خود پیدا بدیدیم

دوئی منگر که ما یکتای ذاتیم

ترا اینجایگه عین صفاتیم

ز یکی مانگر ای صاحب اسرار

دوئی منگر که ما بیچون رازیم

که یک پنهان خود را مینوازیم