که میدانم که نقش هیچ هیچست

بجز جانان نخواهد ماند پیدا

که اوزانم ز بود خویش یکتا

بود باقی بجز او جمله هیچست

اگر مرد رهی میبین و مینوش

تو جام عشق چون حلاج مینوش

چو گردانست در گرد تو پرگار