اگر مرد رهی میبین و مینوش

که اوزانم ز بود خویش یکتا

بود باقی بجز او جمله هیچست

که میدانم که نقش هیچ هیچست

تو جام عشق چون حلاج مینوش

چو گردانست در گرد تو پرگار

حقیقت نقطه را اینجا نگهدار