بقا آمد فنا در آخر ای دوست

فنا گشتند ودیدند اصل جانان

بقا آمد فنا نزدیک ذرات

از آن گشتند محو عین ذرات

بقا دان مغز و آنگاهی فنا پوست

تو ای عطار آخر از چه رازی

که در سر بقایت عشقبازی