همه آنگه نهد دلدار پیشت

ز دید خویشتن اینجا فنا شو

پس آنگه در همه بود خدا شو

خدا شو چون فنا گردی ز خویشت

خدائی آن زمان بین از خدا تو

چو باشی دو یکی نبوی جدا تو

چو تو مردی از این صورت تو اوئی