خدائی آن زمان بین از خدا تو

پس آنگه در همه بود خدا شو

خدا شو چون فنا گردی ز خویشت

همه آنگه نهد دلدار پیشت

چو باشی دو یکی نبوی جدا تو

چو تو مردی از این صورت تو اوئی

که در جمله زبانها گفتگوئی