گرفته مسکن اندر مسکن تو

دل و جان هر دو با هم آشنا شد

در اینجاگاه دیدار خدا شد

چو دیدارند هر دو در تن تو

توئی تو یقین هم اوست بنگر

توئی دیدار عین دوست بنگر

تو اوئی این زمان عطار او تو