توئی دیدار عین دوست بنگر

چو دیدارند هر دو در تن تو

گرفته مسکن اندر مسکن تو

توئی تو یقین هم اوست بنگر

تو اوئی این زمان عطار او تو

چو او بینی یقین باشی نکو تو

تو اوئی این زمان در عالم خاک