سلسله میدانی آخر از که است

رو رسن بر دست گیر و خوش برآ

از درون چه چو حلقه بردرآ

ای تو شیخ و دعوی تو نادرست

گر تو دین او نداری مرده ای

ور یقینت نیست پس افسرده ای

این یقین عطار دارد ازنخست