گر تو دین او نداری مرده ای

از درون چه چو حلقه بردرآ

ای تو شیخ و دعوی تو نادرست

سلسله میدانی آخر از که است

ور یقینت نیست پس افسرده ای

این یقین عطار دارد ازنخست

وین محبت از زمین او برست