مست گشته همچو بلبل دم زده

بعد از آن نور ولی مطلع شود

گوی معنی را کسی خواهد ربود

کوجمال خویش را خواهد نمود

عالم جان را چو نی بر هم زده

پیشت آید صادقی دل زنده ای

همچو نور آسمان رخشنده ای