و آنکه چون خفاش چشمش کورشد

هر که راه ما رود ره یابد او

از مکاید روی خود برتابد او

هر که ازمادرو شد بی نور شد

چون شنیدم من ز استاد این سخن

آتشی در جانم افتاد از کهن

آتش شوق ولایت جوش کرد