چون شنیدم من ز استاد این سخن

از مکاید روی خود برتابد او

هر که ازمادرو شد بی نور شد

و آنکه چون خفاش چشمش کورشد

آتشی در جانم افتاد از کهن

آتش شوق ولایت جوش کرد

جمله عالم سر بسر بیهوش کرد