عشق با هستی من شد رهنمون

بعد از آن نقش صور از لوح شوی

گفتمش چون علم حق آمد درون

غیر حق را ازدلم کردم برون

جهد کن از هستی خود رو برون

من بکلی خویش را کردم تباه

چون بدیدم مظهر ذات الاه