در درونش آب حیوانی بود

گفت بشنو گیر درگوش این همه

تا شود روشن شب تو زین همه

ز آنکه شب تاریک و ظلمانی بود

من بسی شبها بکنجی بوده ام

راه عرفان را بسی فرسوده ام

گنج جانست و جواهر معرفت