من بسی شبها بکنجی بوده ام

تا شود روشن شب تو زین همه

ز آنکه شب تاریک و ظلمانی بود

در درونش آب حیوانی بود

راه عرفان را بسی فرسوده ام

گنج جانست و جواهر معرفت

من از اینها می کنم باتو صفت