ای تو در راه خدا یکرنگ نه

حال او معشوق داند چون زلال

هر که او همرنگ یار خویش بود

از جهان گوی معانی را ربود

وز درون و وز برون جز رنگ نه

زنگ دل را برتراش و پاک شو

و آنگهی در راه حق چون خاک شو