هر که چون دانه بیفتد سرکشد

وز درون و وز برون جز رنگ نه

زنگ دل را برتراش و پاک شو

و آنگهی در راه حق چون خاک شو

خم معنی را به یک دم درکشد

سرفرازی حق درویشان بود

آه و سوز و درد هم ز ایشان بود