آه و سوز و درد هم ز ایشان بود

هر که چون دانه بیفتد سرکشد

خم معنی را به یک دم درکشد

سرفرازی حق درویشان بود

گر تو می خواهی که یابی دولتی

وارهی بی شبهه از هر ذلتی

رو طریق و راه درویشان بگیر