آورم من عرض کلمه بر زبان

یک محب را گوی تا فرمان برد

در میان داش خانه در شود

چون رود او و نسوزد آن زمان

پس بشهر دین احمد در روم

بر تو و بر دوستانت بگروم

من یقین دانم که دینت حق بود