دل بدست آر و مجو آزار دل

از ریا بگذر تو وبا راه آ

چند گردی بهر آزار کسان

شرم دار از خالق هر دو جهان

ز آنکه باشدمخزن اسرار دل

خود نکوتر باشد از صد کعبه دل

ساز دل نیکوتر است از ساز گل