تا شود کارت چو حال من نکو

بهر آن است تا بدانی خویش را

چند برخود میزنی تو نیش را

خویش را و نیش را بشناس تو

خویش تو پیراست باراه آردت

نیش تو کفر است گمراه آردت

گر نیابی پیر جوهر پیش آر