جمله ملک و ملایک آن تو

رست از جسم و تمامی جان شد او

لاف منصوری زند در ملک هو

هم تو گشتی دارمنصوری بر او

ناصرخسرو شده دربان تو

مظهر و جوهر ز دو نان دور دار

روح عطار از تو تا یابد قرار