مظهر و جوهر ز دو نان دور دار

هم تو گشتی دارمنصوری بر او

جمله ملک و ملایک آن تو

ناصرخسرو شده دربان تو

روح عطار از تو تا یابد قرار

بس ز غیبم مژده ها دادی که رو

خاطر خود را مرنجان نو بنو