بس ز غیبم مژده ها دادی که رو

ناصرخسرو شده دربان تو

مظهر و جوهر ز دو نان دور دار

روح عطار از تو تا یابد قرار

خاطر خود را مرنجان نو بنو

مظهر و جوهر ز کان ما بود

اندر این دنیا نشان ما بود