هر که دارد عقل راه شه رود

سینه ها روشن از او چون شمع شد

هر که دارد عقل این دو پیروند

پس حیا و علم باوی بگروند

نی چو بی عقلان درون چه رود

رو تو از بی عقل و نادان کن کنار

تا چو حیوان می نباشی در قطار