روز و شب باشی چو شیطان حیله گر

از میان خلق ایشان گوهرند

خود گرفته خواب غفلت جان تو

بهر دنیا رفته است ایمان تو

تا که وجه جامه آری به بر

روزها گردی پی وجه حرام

تا کنی پر معده ات را از طعام