پس کنی فخر از لباست بر فقیر

تا که وجه جامه آری به بر

روزها گردی پی وجه حرام

تا کنی پر معده ات را از طعام

خویش را سازی ز نعمت چون امیر

میکنی در دهر دستارت بزرگ

تا دهد دخلی ترا آن میر ترک