توشه ای کرد و برفت او سوی یار

معتقد کم شو بشیخ خوش لباس

شیخ تو از راه دیگر رفته است

در سقر بی پا و بیسر رفته است

تو رسی در او بخاک وی مزار

ای برادر بشنو از من پند نیک

چند باشی زیر پا تو همچو ریگ