تو رسی در او بخاک وی مزار

شیخ تو از راه دیگر رفته است

در سقر بی پا و بیسر رفته است

توشه ای کرد و برفت او سوی یار

ای برادر بشنو از من پند نیک

چند باشی زیر پا تو همچو ریگ

باش روشن همچو آب و برسرآی