هیچ بر هیچ است آخر هیچ هیچ

تو نه دریا دیدی و نه قطره را

بلکه گم کردی تو خود آن ذره را

حال آنکس چون بود بنگر تو هیچ

حیف باشد که کشی شمع خودی

بر طریق ظلم باشی و بدی

بیست و سیم پند را از من شناس