حیف باشد که کشی شمع خودی

بلکه گم کردی تو خود آن ذره را

حال آنکس چون بود بنگر تو هیچ

هیچ بر هیچ است آخر هیچ هیچ

بر طریق ظلم باشی و بدی

بیست و سیم پند را از من شناس

اندر آن معنی بکن حق را سپاس