دید او را بر لب دجله حزین

زین معانی واقف اسرار شد

رفت از خانه برون از بهر او

شد روان هر سو به گرد شهر او

یک دو تره پیش او بد بر زمین

آب می آورد تره پیش او

می گرفت آن تره را از آب جو