چون شنید از صادق این زد جامه چاک

تا نباشد حال من فردا چنین

پیش جدم من نباشم شرمسار

بی عبادت من نبودم برقرار

اوفتاد از گریه و زاری بخاک

گفت یارب تو همی دانی که من

شرم دارم پیش تو گفتن سخن